طراحی وب سایت

بهروز نوعی پور - ماهنامه شبکه -اشاره : دیروز در یکی از خبرهای منتشر شده در سایت ایسنا خواندم که سرورهای یک شرکت ایرانی توسط یک هاستینگ آمریکایی به نام cihost به بهانه تحریم آمریکا مسدود شدند . چرا؟
درخبرها آمده بود که سرورهای یک شرکت ایرانی توسط یک هاستینگ آمریکایی به نام cihost که میزبانی این سرورها را به عهده داشته، به بهانه تحریم آمریکا مسدود شده است . این اتفاق درست در زمانی رخ می دهد که بحث حاکمیت و راهبری اینترنت داغ شده است.
خبر تاسف آور و ناخوشایند است . می توانم حدس بزنم که دست اندرکاران این شرکت ایرانی تا چه اندازه خشمگین هستند و چطور از رفتار غیر مسوولانه cihost به ستوه آمده اند . اولین چیزی که در این شرایط می توان گفت محکوم کردن اقدام نادرست شرکت آمریکایی است که به هیچ وجه قابل توجیه نیست و حتی در یک نگاه کلان، تناسبی با ادعای آزادی خواهی و دموکراسی طلبی آمریکاییان که بی وقفه آن را جار می زنند ندارد . البته می توان جا برای این احتمال نیز گذاشت که شاید cihost برای اینکارش دلیلی داشته که از دید خودش منطقی جلوه می کند ولی ما از آن بی اطلاع هستیم (مثلا ممکن است چندین مورد نقض قانون کپی رایت روی این سرورهای ایرانی مشاهده شده باشد).شاید هم مورد سیاسی خاصی در میان بوده است . شاید سایتی با یک موضوع حساسیت برانگیز روی آن سرورها قرارگرفته باشد . اما حتی اگر چنین موضوعاتی نیز در میان باشد، به نظر من خبر فوق تنها یک روی ماجرا را نشان می دهد . شاید اگر شما بدانید این cihost چگونه شرکتی است آنگاه مانند من برای این پرسش که "اساسا ریشه مشکل در کجاست" پاسخ متفاوتی داشته باشید.
دست برقضا من این شرکت آمریکایی را خوب می شناسم زیرا حدود سه سال پیش مستقیما از این شرکت برای سایت شخصی خودم سرویس خریدم و این تجربه که برایم چیزی حدود 200 دلار هزینه (بگویید خسارت!) دربرداشت باعث شد که معنای تفاوت سرویس خوب و سرویس بد را عمیقا حس کنم . در این یادداشت می خواهم در چند پاراگراف این تجربه تلخ را با شما درمیان بگذارم . سالها این خاطره تلخ در ذهنم مانده بود اما چون می دانستم که چند شرکت ایرانی از آن سرویس می گیرند، دلم نیامد که با نوشتن مطلبی درمورد cihost کار و کاسبی هموطنانی را که با آنها در یک صنعت نان می خورم به خطر بیندازم و ترجیح دادم سکوت کنم . اکنون می خواهم از این فرصت استفاده کنم و این تجربه را شرح دهم و سپس نتیجه بگیرم که این تجربه چه ارتباطی با خبر فوق دارد و تفسیر من از این ماجرا و علل آن چیست.
آن زمان که من به cihost رجوع کردم (البته به واسطه یک شرکت هاستینگ دیگر) در این وادی کاملا تازه کار بودم . روی مشخصات فنی یک هاست خوب شناختی نداشتم (خدا می داند که طی چند سال گذشته من برای دست یابی به این شناخت چقدر هزینه متحمل شده ام).اولش فکر می کردم که رویه کار همینجوری است و آنچه که cihost انجام میدهد درست و اصولی است ولی من از آن سردرنمی آورم . احساسم درست مثل زمانی بود که برای اولین بار در عمرم صاحب کامپیوتر شدم و یک ماه اول را با یک ویروس سمج به نام freelove دست به گریبان بودم منتهی چون کامپیوتر بلد نبودم اتفاقات عجیب و غریبی که رخ می داد را به حساب بی سوادی خودم می گذاشتم و حرص می خوردم! نتها چیزی که اصلا به فکرم نمی رسید این بود که این کامپیوتر بیمار بود.
تجربه من با cihost نیز از همین دست بود . ماجرا از این قرار بود که هروقت از cihost تقاضایی داشتم، عزا می گرفتم که این مساله را چگونه به آنها بگویم . به عنوان مثال، در مشخصات سرویسی که من گرفته بودم دیتابیس sql server هم وجود داشت ولی اصلا معلوم نبود من چگونه می توانم به این دیتابیس دسترسی پیدا کنم . مشخصات ip، USERNAME و PASSWORD آن معلوم نبود . ایمیلی که در این زمینه دریافت کرده بودم حاوی این اطلاعات نبود و در هیچ جایی از سایت میزبان، این مشخصات درج نشده بود (این حرف احتمالا از دید کسانی که این روزها مشغول به کار هاستینگ هستند و دستی بر آتش دارند خیلی عجیب می نماید).
یادم می آید که داخل سایت cihost به بخش ویژه ای که مخصوص ticket پرکردن بود مراجعه کردم (منظور از تیکت که در خیلی از هاست های خوب هم استفاده می شود این است که یک یادداشت برای مسوولان هاست می فرستید و یک کد (شماره بلیط) تحویل می گیرید که کد مخصوص پی گیری است و بعد از حل شدن مشکل، پرونده آن مورد بسته می شود).اما بدبختی اینجا بود که وقتی به این قسمت مراجعه می کردم دوباره از من USERNAME و PASSWORD می خواست . وقتی نام کاربری مخصوص ورود به کنترل پانل را وارد می کردم قبول نمی کرد

منبع : پایگاه اطلاع رسانی فناوری اطلاعات و ارتباطات  تاریخ : 24   فروردین   1384  شاخه : اینترنت